Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW

+szczegóły projektu

Idea projektowa polega na odczytaniu ducha budynku i twórczym rozwinięciu głównych idei przyświecających jego twórcom, a także na wprowadzenie w duchu harmonijnego kontrastu między starym a nowym elementów współczesnych do historycznych wnętrz odpowiadając w ten sposób na nowy współczesny program użytkowy, przy możliwie pełnym zachowaniu wytycznych konserwatorskich, programowych i konstrukcyjnych.
–Strategia projektowa polega na przywróceniu, na ile to możliwe, oryginalnej bryły pierwotnego budynku wzniesionego w latach1820-1822 wg projektu Michała Kado i Piotra Aignera. Zgodnie z wytycznymi konserwatorskimi główna zasadą którą należy się kierować jest zachowanie wartości „dawności” gmachu, który już dziś wyróżnia się w pejzażu Kampusu swą szlachetną, laserunkową , przebarwioną fasadą, na tle innych odnowionych w jednolitych kolorach budynków.
–Za wartość nadrzędną przyjęto odtworzenie głównej symetrycznej bryły budynku, utrzymanej w duchu surowego klasycyzmu Jeana Nicolasa Duranda.
–Kompozycja programu budynku podporządkowana jest klasycystycznej symetrii przy czym funkcje główne/podstawowe zlokalizowano w korpusie centralnym a funkcje pomocnicze, komunikacyjne w skrzydłach bocznych budynku
–Tak przebudowana bryła budynku Audytoryjnego ma przywracać zamierzony symetryczny względem osi wejściowej założenia Kampusu układ przestrzenny z budynkiem dawnego Budynku Sztuk Pięknych.
–Wyburza się elementy dodane w okresie późniejszym i zmieniające bryłę budynku
–Pozostawia się jako relikt w formie ostańca-ściany dekoracyjny portal na elewacji południowej autorstwa Stefana Szyllera
–Powraca się do pierwotnej idei B. Podczaszyńskiego , autora pierwotnej przebudowy z drugiej połowy XIX w. stworzenie piwnic pod budynkiem i przeznaczenia ich na funkcje podstawowe w części centralnej oraz pomocniczo techniczne w skrzydłach
–Przywraca się pierwotny układ wejść do budynku w skrzydłach bocznych
–Przywraca się pozycję klatek schodowych w skrzydłach bocznych
–Wykorzystuje się poddasze na funkcje towarzyszące
–Przez odpowiednie rozwiązania techniczne eliminuje się konieczność umieszczenia na dachu urządzeń technicznych zniekształcających bryłę budynku
–Zachowuje się wskazane przez SKZ relikty wnętrzarskie i eksponuje się je w nowych miejscach zgodnie z ich przeznaczeniem i nową funkcją budynku
–Uporządkowanie terenu wokół budynku i konieczny remont ściany oporowej od strony zachodniej wykorzystuje się do podziemnej rozbudowy budynku wyznaczając nową kubaturę na bibliotekę wydziałową z dużym księgozbiorem.
–Wprowadza się do budynku współczesny wystrój wnętrz skontrastowany z elementami pierwotnymi
–Wykorzystuje się możliwości technologiczne współczesnych rozwiązań materiałowych dla uzyskania zwiększenia elastyczności aranżacji wnętrz oraz możliwości ich zmiennej adaptacji
–Budynek wyposaża się we współczesne systemy instalacyjne i sterujące pozwalające na optymalizację pracy i minimalizację zużycia energii
–Wykorzystuje się źródła energii odnawialnej dla poprawy bilansu energetycznego, eliminacji urządzeń dachowych oraz możliwość kształtowania świadomości użytkowników w dziedzinie poszanowania energii i zrównoważonego rozwoju.
–Optymalizuje się działania konstrukcyjno naprawcze w oparciu o wytyczne ekspertyzy w celu osiągnięcia maksimum efektu przy minimalnym nakładzie finansowym



  • Lokalizacja: ul. Krakowskie Przedmieście 26/28, Warszawa
  • Autorzy: Andrzej Bulanda, Jacek Chyrosz, Jan Bulanda, Aleksander Gruszka, Marcin Maraszek, Ewelina Siestrzewitowska, Agnieszka Szuran
  • Inwestor: Uniewersytet Warszawski
  • Kalendarium: Konkurs: 2011
  • Dane obiektu: Powierzchnia zabudowy: 997 m2,
    Powierzchnia użytkowa: 4425 m2,
    Powierzchnia całkowita: 6150 m2,
    Kubatura: 21897 m3
  • Adnotacje: 2011, wyróżnienie honorowe
zamknij